پلاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پِ) [ فر. ] (اِ.)<BR>۱- ورقه یا صفحة معمولاً فلزی که اطلاعاتی روی آن حک شود.<BR>۲- نوار پلاستیکی همراه مشخصات نوزاد که در بخش نوزادان که جهت شناسایی وی به مچ او میبندند.<BR>۳- قطعه فلزی گرانبها که به صورت گردنبند یا دستبند به کار میرود.<BR>۴- قطعه زمینی با مساحت و مرزهای معین و ثبت شده با شمارة مشخص.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پِ) [ فر. ] (اِ.) ۱- ورقه یا صفحه معمولاً فلزی که اطلاعاتی روی آن حک شود. ۲- نوار پلاستیکی همراه مشخصات نوزاد که در بخش نوزادان که جهت شناسایی وی به مچ او میبندند. ۳- قطعه فلزی گرانبها که به صورت گردنبند یا دستبند به کار میرود. ۴- قطعه زمینی با مساحت و مرزهای معین و ثبت شده با شماره مشخص.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پلاک . [ پْلا / پ ِ ] (فرانسوی، اِ) ورقه یا لوح آهن یا برنج ومس و غیره که روی آن نام کسان و شغل و امثال آن نقرو بر در خانه یا روی اشیاء نصب کنند. صفیحه . لوح .
واژگان فارسی سره واژهدان
شماره، پلمک