پل شکستن بر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پل شکستن بر. [ پ ُ ش ِ ک َ ت َ ب َ ] (مص مرکب ) کنایه از محروم ماندن و بی نصیب شدن باشد. (برهان قاطع). بی بهره گردانیدن . (آنندراج ) : فلک پل بر دلم خواهد شکستن کز آب عافیت بوئی ندارم . خاقانی (از فرهنگ رشیدی ) عاشق محتشم بسی داری پل همه بر من گدا شکنی . خاقانی (از فرهنگ رشیدی ). آسمان پل بر سر آن خاکیان خواهد شکست کآبروی اندر ره آن دلستان افشانده اند. خاقانی . دشمنان از داغ هجرش رسته اند پل همه بر دوستان خواهد شکست . خاقانی . ◄ بعضی گویند بمعنی غرق کردن باشد. (غیاث اللغاث ). ♦ پل شکن ؛ خراب کننده ٔ پل : عمر پلیست رخنه سر، حادثه سیل پل شکن کوش که نارسیده سیل از پل رخنه بگذری . خاقانی .