پشکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پشکر. [ ] (اِخ ) (ده ...) میانه ٔ شمال و مشرق بهبهان است . (فارسنامه ٔ ناصری ).
پشکر. [ پ ِ ک َ ] (اِ) بمعنی پشک است که سرگین گوسفند و بز و آهو و شتر باشد. (برهان قاطع).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پشکر. [ ] (اِخ ) (ده ...) میانه ٔ شمال و مشرق بهبهان است . (فارسنامه ٔ ناصری ).
پشکر. [ پ ِ ک َ ] (اِ) بمعنی پشک است که سرگین گوسفند و بز و آهو و شتر باشد. (برهان قاطع).