پشتک وارو/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(پُ تَ) (اِمر.) قسمی معلق، پریدن کسی که پشت به آب ایستاده و معلق زند و بر آب فرود آید.<br>واژه قبلی: پشتکواژه بعدی: پشتی