پستانک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پِ نَ) (اِمصغ.) وسیلهای پلاستیکی به شکل سرپستان برای مکیدن کودکان شیرخوار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پِ نَ) (اِمصغ.) وسیلهای پلاستیکی به شکل سرپستان برای مکیدن کودکان شیرخوار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پستانک . [ پ ِ ن َ ] (اِ مصغر) ظرفی از بلور یا غیر آن شبیه به پستان که مادران بی شیر، شیر حیوان یازنی دیگر در آن کرده بدهان طفل نهند. ◄ پستنک . جیلان . سنجد گرگانی . سنجد. غبیراء. غبیده بادام . ◄ پستانک تفنگ ؛ آهنی سوراخ دار که برروی انتهای سفلای تفنگ و امثال آن است و چاشنی بر وی نهند که با تصادم شیطانک آتش از آن بر باروت جهد.