پس مانده خور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پس مانده خور. [ پ َ دَ / دِ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) آنکه بر سفره ٔ بزرگان نتواند حاضر آمدن و لکن پس از آنکه آنان صرف طعام کنند جزو چاکران و خدمتکاران بقیه ٔ طعام تواند خوردن . باقی خوار. سؤرخوار.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی