پس خور
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ. خُ)<BR>۱- (ص فا.) کسی که بازماندة غذای دیگران را میخورد.<BR>۲- (ص مف.) بازماندة غذا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پَ. خُ) ۱- (ص فا.) کسی که بازمانده غذای دیگران را میخورد. ۲- (ص مف.) بازمانده غذا.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پس خور. [ پ َ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) آنکه بازمانده ٔ غذای دیگران خورد. ◄ (ن مف مرکب ) مخفف پس خورده یا بازمانده یا فضله ٔ طعام و غذا. سُؤر.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی