پریش

پریش . [ پ َ ] (ن مف مرخم ) پریشان . پریشیده . پراکنده . تار و مار. متفرق . جداکرده . پراشیده . بازپاشیده . ◄ (ن مف ) فروفشانده . بیفشانده . افشانده . ببادداده : زلف پریش (بصورت اضافه ) : نیک ماند خم زلفین سیاه تو به دال نیک ماند شکن جعد پریش تو به جیم . فرخی . ◄ (نف مرخم ) در کلمات مرکبه ٔ ذیل مخفف پریشنده، بمعنی پریشان کننده، پراکننده است : خاطرپریش . خاک پریش . و شاید دندان پریش نیز از این قبیل باشد : در خموشی نبود لهواندیش گاه گفتن نبود لغوپریش . سنائی (از فرهنگ جهانگیری ). باد بر سده ٔ تو هم نرسد باد فکرت نه باد خاک پریش . انوری .