پرپین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پرپین . [ پ َ ] (اِ)ماه پروین را گویند و بعربی جدوار خوانند. (برهان ). ◄ عملی است که مردمی از اهل دعا برای شفاء کسی که سگ هار گزیده ادّعا کنند و یا دفع پریان وجنّیان، و در بعض قراء قزوین و زنجان باشند و عامل آنرا پرپین چی و پرپین گر نامند.و ترکان عثمانی پارپول و عامل آنرا پارپولچی و عمل را پارپوللاّمق گویند. ♦ پرپین کردن ؛ عمل خاص برای شفاء سگ هار گزیده کردن .