پرپر

پرپر. [ پ َ پ ُ ] (اِ) فرفور. تیهو. (شعوری بنقل از المجمع).

پرپر. [ پ ُ پ َ ] (ص مرکب ) (گل ...) مضاعف (در گل ). صدبرگ . پربرگ . عبهر پرپر؛ عبهر مضاعف . ◄ پوشیده از پر : زمین کوه تا کوه پرپر بود ز فرش همه دشت پرفر بود. فردوسی .

پرپر. [ پ ِ پ ِ ] (اِ صوت ) پِر و پِر.در تداول کودکان، آواز پریدن گنجشک و جز آن . آواز پرش مرغ . آواز پرزدن مرغان . رجوع به پِر و پِر شود. ♦ پرپر کردن ؛ برآمدن آواز پرش مرغ (در تداول اطفال ).