پرپر

(پَ پَ) (اِمر.)<BR>۱- صدا یا حالت پر زدن پرنده.<BR>۲- (عا.) کنایه از: جان دادن و مردن.<br>

(پُ. پَ) (اِمر.) ۱- پوشیده از پر. ۲- هر گیاهی که گلش بر اثر تربیت و توجه بیش از حد معمول گلبرگ داشته باشد.

(پَ پَ) (اِمر.) ۱- صدا یا حالت پر زدن پرنده. ۲- (عا.) کنایه از: جان دادن و مردن.

پرپر. [ پ َ پ ُ ] (اِ) فرفور. تیهو. (شعوری بنقل از المجمع).

پرپر. [ پ ُ پ َ ] (ص مرکب ) (گل ...) مضاعف (در گل ). صدبرگ . پربرگ . عبهر پرپر؛ عبهر مضاعف . ◄ پوشیده از پر : زمین کوه تا کوه پرپر بود ز فرش همه دشت پرفر بود. فردوسی .

پرپر. [ پ ِ پ ِ ] (اِ صوت ) پِر و پِر.در تداول کودکان، آواز پریدن گنجشک و جز آن . آواز پرش مرغ . آواز پرزدن مرغان . رجوع به پِر و پِر شود. ♦ پرپر کردن ؛ برآمدن آواز پرش مرغ (در تداول اطفال ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی