پرورشگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (اِمر.) محل نگه داری و پرورش کودکان بی سرپرست.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) (اِمر.) محل نگه داری و پرورش کودکان بی سرپرست.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پرورشگاه .[ پ َرْ وَ رِ ] (اِ مرکب ) محل پرورش . آنجا که نگاهدارند و پرورش دهند. آنجا که تربیت کنند : دو پستان که امروز دلخواه اوست دو چشمه هم از پرورشگاه اوست . (بوستان ). ♦ پرورشگاه یتیمان ؛ جائی که کودکان یتیم را در آن نگاهداری و پرستاری کنند. دارالایتام .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی