پرندگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ رَ دِ) (اِ.) جِ پرنده ؛ ردة بزرگی از شاخة ذی فقاران که خون گرمند و بدنشان دارای حرارت ثابتی است و اندامهای جلو آنها به علت پرواز در هوا به صورت بال درآمده و بدنشان نیز پوشیده از پر میباشد، طیور.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پَ رَ دِ) (اِ.) جِ پرنده ؛ رده بزرگی از شاخه ذی فقاران که خون گرمند و بدنشان دارای حرارت ثابتی است و اندامهای جلو آنها به علت پرواز در هوا به صورت بال درآمده و بدنشان نیز پوشیده از پر میباشد، طیور.
فرهنگ طیفی واژهدان
پرنده، مرغ، جوجه، حیوان جوان پرستو، گنجشک، کلاغ، زاغ، سار، بلبل، هزاردستان، قناری، چلچله پرندگان آبی، مرغابی، غاز، اردک، قو، پنگوئن، مرغ ماهیخوار، حواصیل، پلیکان کبوتر، قمری، کبوتر نامهرسان فاخته، کوکو، مرغ عشق، هدهد، مرغ سلیمان، دارکوب شترمرغ، بوقلمون، طاووس، جغد، بوف، خفاش، شبپره، سیمرغ، هما، ققنوس، طوطی، مینا، تذرو، قرقاول، بلدرچین، باقرقره، کبک، تیهو، چکاوک، درنا، دراج، قرقی، دمجنبانک کرکس، لاشخور عقاب، شاهین، باز، باز شکاری