پرغونه

(پَ نِ) (ص.)نازیبا.<br>

(پَ نِ) (ص.)نازیبا.

پرغونه . [ پ َ ن َ / ن ِ ] (ص ) زشت و نازیبا. (جهانگیری ). هر چیز که زشت و نازیبا باشد. (برهان ). فرخچ . (رشیدی ). فرخج . (لغت نامه ٔ اسدی ) (جهانگیری ). ◄ خشن . درشت و ناهموار : ای پرغونه و باشگونه جهان مانده من از تو بشگفت اندرا. رودکی .