پرش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ رِ) (اِمص.)<BR>۱- پرواز، پریدن.<BR>۲- جهش. ~۳ - پریدن و خیزش برداشتن از روی زمین با وسیله یا بدون وسیله که در ورزش انواع مختلف دارد: سه گام، خرک، با اسب، با چتر و همانند آن. ؛~ ارتفاع نوعی پرش است که ورزشکار باید از روی طناب یا مانعی بپرد. ؛ ~با نیزه پریدن از ارتفاع به وسیلة نیزهای دراز. ؛~ طول پریدن و جهش به جلو بدون وجود مانع.<br>