پردگیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پردگیان . [ پ َ دَ / دِ ] (اِ) ج ِ پردگی . مقصورات . مخدرات . محتجبات . پرده نشینان . پوشیدگان : بند بندگی بر پای عروسان نهد و پردگیان نازنین را از سراپرده بیره کنند. (قصص الانبیاء). رخسار شما پردگیان را که بدیده ست وز خانه شما پردگیان را که کشیده ست . منوچهری .