پردوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ) (ق مر.) پرشیب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پَ) (ق مر.) پرشیب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پردوش . [ پ َ ] (ق مرکب ) پریشب : پردوش و پرندوش چسان بود خرابات گوئید و مترسید اگر مست خرابید. مولوی . دوش گدُم ُ پردوش گدُم بازم اگمّت میره ت ُ دارو بده خوم ایگیرمت . (به لهجه ٔ بختیاری ).