پرجمعیت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پرجمعیت . [ پ ُ ج َ عی ی َ ] (ص مرکب ) (عامیانه، جائی ...) که مردم بسیار در آن گرد آمده باشند چنانکه خانه ای و شهری و محلتی ...