پرجفا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پرجفا. [ پ ُ ج َ ] (ص مرکب ) ظالم . ستمکار : نبایست آن خلعت ناسزا فرستاد نزدیک آن پرجفا. فردوسی . بگیتی کسی را نماند وفا روان و زبانها شود پرجفا. فردوسی (از فرهنگها).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی