پدر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ یا پِ دَ) (اِ.)<BR>۱- جاندار نر (به ویژه انسان) که دارای فرزند است.<BR>۲- مجازاً بنیانگذار، پدید آورندة چیزی تازه، مثل پدر شعر نو.<BR>۳- عنوان احترام آمیز و مهرآمیز برای مردان سالخورده.<BR>۴- بابا، باب، واله. ؛ ~صلواتی نوعی تحسین و تمجید که غالباً برای طعنه زدن به کار برند. ؛ ~ سوختگی موذی گری، زیرکی و پنهان کاری توأم با بدجنسی. ؛ ~کشتگی داشتن: کنایه از: دشمنی دیرینه و سخت داشتن. ؛ ~ سگ الف - دشنامی است برای کسان که پدرش را تا حد سگ پایین میآورند و حقیر نشان میدهند. ب - چیز بسیار بد.<br>