پاکلاغی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کَ) (اِمر.)<BR>۱- گیاهی است که برگ آن به پنجة کلاغ میماند و در بهار میروید و آن را در آش و پلو و مانند آن میریزند؛ رجل الطیر، رجل الغراب و قازایاغی نیز گویند.<BR>۲- قسمی دوختن که بیشتر در کنار دستمال و رومیزی و مانند آن به کار میرود.<BR>۳- نوعی خط شکستة ناخوانا و درهم.<br>