پاچال

پاچال . (اِ مرکب ) گودالی که جولاهان وقت بافتن، پای در آن آویزند. پاچامه : بلوح پای و بپاچال و قرقره بکره بنایژه بمکوک و بتاروپود ثیاب . خاقانی . ◄ گوی که استادان بقال و نانوا و آشپز در آن ایستند و چیزی فروشند. ◄ گودالی که شیر در آن گرد کنند فروختن را.