پاچال
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِمر.)۱ - گودال.<BR>۲- گودالی که نانوا، بقال یا آشپز در آن میایستد و چیزی میفروشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.)۱ - گودال. ۲- گودالی که نانوا، بقال یا آشپز در آن میایستد و چیزی میفروشد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاچال . (اِ مرکب ) گودالی که جولاهان وقت بافتن، پای در آن آویزند. پاچامه : بلوح پای و بپاچال و قرقره بکره بنایژه بمکوک و بتاروپود ثیاب . خاقانی . ◄ گوی که استادان بقال و نانوا و آشپز در آن ایستند و چیزی فروشند. ◄ گودالی که شیر در آن گرد کنند فروختن را.