پاپژ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ) (اِ.)<BR>۱- زمین پست و بلند و ناهموار.<BR>۲- گل کهنه و نرم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پَ) (اِ.) ۱- زمین پست و بلند و ناهموار. ۲- گل کهنه و نرم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاپژ. [ پ َ ] (اِ مرکب ) زمین پست و بلند و ناهموار. ◄ گل کهنه و نرم . طین . (برهان ). و نیز رجوع به پژ شود.