پاپن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاپن . [ پ َ ] (اِخ ) دنی . طبیعی دان فرانسوی مولد بسال ١٦٤٧ م . مطابق با ١٠٨٢ هَ . ق . در بلوآ و وفات بسال ١٧١٤ م . (١١٢٦ هَ . ق .). وی نخستین کس است که قوه ٔ محرکه ٔ بخار را شناخت . و چون از مذهب پروتستان پیروی میکرد بر اثر الغاء فرمان نانت از فرانسه به انگلستان رفت و آنجا به حرمت تمام پذیرفته شد و سپس به آلمان رفت و در برخی از مدارس به تدریس پرداخت . وی مخترع دیگ بخاری است که به نام او خوانده می شود.