پانتیوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پانتیوس . [ ن ِ ] (اِخ ) (به یونانی پاناای تیُس ) یکی ازحکمای رواقی قدیم یونان . مولد وی در حدود ١٩٠ قبل از میلاد در جزیره ٔ ردس . وی از شاگردان حکیم رواقی آنتی پاتر است و سپس در روم پیشوای طریقه ٔ رواقیین گردیدو مدتی به معیّت سی پیون به سیاحت بلاد پرداخت و باز به اثینه شد و جانشین معلم خویش گشت . او را تألیفات چندی بوده است که اکنون چیزی از آنها در دست نیست .