پالونه

(نِ) (اِمر.) نک پالاوَن.<br>

(نِ) (اِمر.) نک پالاوَن.

پالونه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) پالوانه . (برهان ). پالاوان . پالاون . پالونیه . ترشی پالا. سماق پالا. آلتی که بدان چیزها را صافی کنند و بپالایند. غلل . (دهار). ناطب . ناطبه . منطب . مصفاة. (دهار) (تفلیسی ). آبکش . پرویزن . صافی . جایگاهی از کرباس و غیره که در وی چیزی پالایند. (از فرهنگی خطی ). راوُق . راووق . (تفلیسی ) (مهذب الاسماء). آردَن . (برهان ). ماشوب . ماشوبه . ماشو. زازل . مبزّل . ثدام . (دهار) (منتهی الارب ). فیهج، مبزل کمنبر. پالونه و نائژه ٔ گرمابه و خم و جز آن . (منتهی الارب ) : پالود جان خویش بپالونه ٔ بلا پیمود عمر خویش به پیمانه ٔ زمان . معزی . بسپار همه زنگ بپالونه ٔ آهن بگذار همه رنگ بپالوده ٔ بازار. سنائی . ببارم ز پالونه ٔ دیده آبی برآرم ز آئینه ٔ سینه آهی . سیدحسن غزنوی . ورنه جان آهنین بودی به آه آتشین دیده چون پالونه ٔ آهن فروپالودمی . خاقانی . هر می که ریختیم بپالونه ٔ مژه یاد خیال اُنس رسان تو میخوریم . خاقانی . گهی از دیدگان ریزی همی لؤلو چو پالونه گهی از چشمه ها بیزی همی مرجان چو پرویزن . جوهری هروی . دیده پالونه ٔ سرشک اَمل طبع پیمانه شراب شده ست . جمال الدین عبدالرزاق .