پال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پال . (اِخ ) قریه ای است به یک فرسنگی میانه ٔ جنوب و مشرق گله دار و در قدیم قصبه ٔ بلوک گله دار بود.
پال . (اِ) ریسمان است و از این مرکب است پالدم یعنی رسنی که در دم اسب کنند. (فرهنگ رشیدی ). ◄ (نف مرخم ) پالاینده، چنانکه در ناخن پال .