فرهنگ لغت

پافلاگنی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پافلاگنی . [ گ ُ ] (اِخ ) از چترپتی های ده گانه ٔ آسیای صغیر که از مشرق به چترپتی کاپادُس و از شمال به بحر اسود محدود و پایتخت آن سینُپ بود. این کشور از رود (هالیس ) سفلی مشروب میشد و مردم آن به بلادت و خشونت معروف بودند.

معنی پافلاگنی | فرهنگ لغت