پارکابی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رِ) [ فا - ع. ] (اِ.) شاگرد راننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رِ) [ فا - ع. ] (اِ.) شاگرد راننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پارکابی .[ رِ ] (اِ مرکب ) مقدار قلیل . چه پا بمعنی خوار و ذلیل و زبون و رکابی طبقچه خرد است . (غیاث اللغات ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی