پاره دوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاره دوز. [ رَ / رِ ] (نف مرکب ) پینه دوز. لخت دوز. لاخه دوز. پینه گر. وصله گر : ما پادشاه پاره و رشوت نبوده ایم بل پاره دوز خرقه ٔ دلهای پاره ایم . مولوی . گر بغریبی رود از شهر خویش سختی و محنت نبرد پاره دوز ور بخرابی فتد از مملکت گرسنه خسبد ملک نیمروز. سعدی . و بیشتر بمعنی در پی نهنده ٔ کفش دریده و پاره باشد.