پارتاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پارتاک . [ رِ ] (اِخ ) یا پارتاسن ولایتی بجانب جنوب شرقی سغد. اسکندر آنرا پس از اتمام کار سغد و بزنی کردن رُخسانه دختر حاکم آن ناحیت بگشود و خورین حکمران آنجا را باز ولایت داد. رجوع به تاریخ ایران باستان مشیرالدوله صص ١٧٣٩-١٧٤٠ شود.