پاذیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ.) = پادیز: پاییز، خزان.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اِ.) = پادیز: پاییز، خزان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاذیز. (اِ مرکب ) پائیز. خزان : از سر دولاب برخاست و بدارالملک همدان آمد فصل پاذیز بود. (راحةالصدور راوندی ). در سنه ٔ ست و اربعین و خمسمائة به فصل پاذیز قصد بغداد کرد. (راحةالصدور راوندی ).