پادگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دِ) [ په. ] (اِمر.)<BR>۱- محل اسکان گروهی از سربازان که برای محافظت محلی در آنجا متوقف شوند.۲ - سربازخانه، ساخلو.<BR>۳- دسته -های پیاده نظام عهد ساسانی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دِ) [ په. ] (اِمر.) ۱- محل اسکان گروهی از سربازان که برای محافظت محلی در آنجا متوقف شوند.۲ - سربازخانه، ساخلو. ۳- دسته -های پیاده نظام عهد ساسانی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پادگان .[ دِ ] (اِ مرکب ) گروهی از سربازان که در مکانی جای گزیده و بحفظ و نگاهبانی آن گماشته شده باشند. (فرهنگستان ). و آنرا پیشتر از این ساخلو میگفتند. و پاد بمعنی محافظت و نگاهبانی است . رجوع به بادگان شود.
مترادف و متضاد واژهدان
ساخلو، سربازخانه پیادهنظام