فرهنگ لغت

پاتنگان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پاتنگان . [ ت ِ ] (اِ) بادنجان . باذنجان : ریش چون بوگانا سبلت چون سوهانا سر بینیش چو بورانی پاتنگانا. ابوالعباس . سر و تن چون سر و تن پنگان از درون چون برون پاتنگان . سنائی . و رجوع به بادنجان شود.

معنی پاتنگان | فرهنگ لغت