پاتله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تِ لِ) (اِ.) نک پاتیل.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تِ لِ) (اِ.) نک پاتیل.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاتله . [ت ِ ل َ / ل ِ ] (اِ) پاتیل . پاتیله . دیگ حلوائیان . دیگ دهان فراخ حلواپزی . لوید. تیان . طنجیر : روز به آکنده شدم یافتم آخر چون پاتله ٔسفلگان . ابوالعباس . و رجوع به پاتیل و پاتیله شود.