ویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ویه . [ ی ِ ] (اِخ ) دهی است جزء بلوک فاراب دهستان عمارلو از بخش رودبار شهرستان رشت . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
ویه . [ وَی ْه ْ / -وی َ ] (پسوند) پسوندی است دال بر معانی ذیل : ١- تصغیر و استعطاف : بالویه . ٢- شباهت و مانندگی : سیبویه، مشکویه . ٣- دارندگی، صاحبی : برزویه، دادویه . توضیح اینکه محمد قزوینی «ویه » را معادل «و» (واو تصغیر، ترحیم و استعطاف ) دانسته است . (از فرهنگ فارسی معین ).