ویله کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ویله کردن . [ وَ / وِ ل َ / ل ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) ویله زدن . بانگ برزدن . نعره برآوردن : به بالا برآمد جهانجوی مرد چو رعد خروشان یکی ویله کرد. فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ویله کردن . [ وَ / وِ ل َ / ل ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) ویله زدن . بانگ برزدن . نعره برآوردن : به بالا برآمد جهانجوی مرد چو رعد خروشان یکی ویله کرد. فردوسی .