ویسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ویسه . [ س َ / س ِ ] (اِخ ) به معنی ویس است که معشوقه ٔ رامین باشد. (برهان ) : اگر لختی ز تندی رام گردم چو ویسه در جهان بدنام گردم . نظامی . درآورده به ویسه دست رامین چو زرین طوقی اندر سرو سیمین . نظامی (از آنندراج ). چو ویسه فتنه ای در شهدبوسی چودایه آیتی در چاپلوسی . نظامی . رجوع به ویس (اِخ ) شود.
ویسه . [ س َ / س ِ ] (اِخ ) نام پدر پیران سرلشکر افراسیاب . (برهان ) (آنندراج ).
ویسه . [ وَ س َ ] (اِخ ) دهی است مرکز دهستان ویسه ٔ بخش مریوان شهرستان سنندج . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).