ویج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ویج . [ وَ ] (ع اِ) چوب فدان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). گاوجار. (مهذب الاسماء).
ویج . (ص، اِ) ویژ. ویژه . - ایران ویج ؛ ایران مرکزی . کشور ایران . ◄ بیج . حرامزاده . سند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ویج . [ وَ ] (ع اِ) چوب فدان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). گاوجار. (مهذب الاسماء).
ویج . (ص، اِ) ویژ. ویژه . - ایران ویج ؛ ایران مرکزی . کشور ایران . ◄ بیج . حرامزاده . سند.