ولی داشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ولی داشتن . [ وَ ت َ ] (مص مرکب ) در تداول عامه، داشتن متکفل هزینه ٔ عیش و عشرت خود و رفقا. توضیح اینکه وقتی یکی از لات هاچنین کسی را پیدا کند هنگام دعوت کردن و «بفرما زدن » به رفقایش میگوید بفرمائید برویم امشب ولی داریم . (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمال زاده ). رجوع به ولی شود.