ولگرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(وِ گَ) (ص فا.) (عا.) بی کاره، هرزه - گرد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(وِ گَ) (ص فا.) (عا.) بی کاره، هرزه - گرد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ولگرد. [ وِ گ َ ] (نف مرکب ) ول گردنده . رها. سرخود. بیکاره . هرزه گرد. آواره . بی جا و مکان : زن ولگرد. سگ ولگرد. رجوع به ول شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی