ولس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ولس . [ وَ ] (ع اِمص ) نادرستی و فریب . (منتهی الارب )(آنندراج ). خدیعه و خیانت . (اقرب الموارد). ◄ (مص ) وَلَسان . به شتاب رفتن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). ◄ خیانت کردن و فریب دادن . (اقرب الموارد). ◄ به کنایه گفتن سخن را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد).