وغف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وغف . [ وَ ] (ع مص ) شتاب رفتن و دویدن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ سست و ضعیف شدن بینایی . (اقرب الموارد).
وغف . [ وَ ] (ع اِ) پاره ای از چرم یا از گلیم که برشکم بزغاله ٔ یک ساله یا تکه بندند تا بول خود نیاشامد یا گشنی نتواند کرد. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ سستی بینایی .ج، وُغوف . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).