وطث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

وطث . [ وَ ] (ع مص ) سخت پای بر زمین زدن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد).