وضی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(وَ) [ ع. ] (ص.) خوبروی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(وَ) [ ع. ] (ص.) خوبروی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وضی ٔ. [ وَ ] (ع ص ) بر وزن امیر، خوب و پاکیزه روی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء): وجه وضی ٔ؛ روی تازه .(مهذب الاسماء). ج، اَوضیاء، وِضاء. (منتهی الارب ).