وصایة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وصایة. [ وُ ی َ ] (ع اِمص ) اسم است وصیت را. (منتهی الارب ). وصی گردانیدگی و عمل وصی گردانیدن . (ناظم الاطباء). رجوع به وصیت شود.
وصایة. [ وَ / وِ ی َ ] (ع اِ) اندرز. (منتهی الارب ). وصیت . (اقرب الموارد). ◄ شاخ خرما که بدان پشتواره بندند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج، وَصا. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ (اِمص )وصی گردانیدگی و عمل وصی گردانیدن . (ناظم الاطباء).