وشع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وشع. [ وَ ] (ع مص ) درآمیختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ برشدن بر کوه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ برآمدن سپیدی موی بر سر. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ برآمدن گیاه سبز از بن گیاه خشک . (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) شکوفه ٔ تره . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). گل وشکوفه ٔ سبزیجات . (اقرب الموارد). ◄ درخت بان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد)(آنندراج ). ج، وشوع . (المنجد) (از اقرب الموارد).
وشع. [ وُ ش ُ ] (ع ص ) خانه ٔ تننده . (منتهی الارب ). خانه ٔ عنکبوت . (مهذب الاسماء) (از اقرب الموارد). بیت العنکبوت . (المنجد) (از اقرب الموارد).