وسیم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

وسیم . [ وَ ](ع ص ) وجه وسیم ؛ روی نیکو. (مهذب الاسماء). ◄ خوب روی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).جمیل . خوب صورت . (غیاث اللغات ). گویند: فلان وسیم ؛ ای حسن الوجه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ج، وسماء، وسام .(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : قسیم جسیم بسیم وسیم . (گلستان و بوستان سعدی ). ◄ زیبا. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). خوش منظر. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ نشان کرده . (آنندراج ). نشان کرده شده . (غیاث اللغات از صراح ). داغ نهاده .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

پریچهر، پریرخ، خوبرو، خوشگل، زیبارو، زیبا، قشنگ، مهرخ، مه‌لقا چشم‌نواز، خوش‌منظر ≠ بدلقا