وزرا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(وُ زَ) [ ع. وزراء ] (اِ.) جِ وزیر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(وُ زَ) [ ع. وزراء ] (اِ.) جِ وزیر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وزرا. [ وُ زَ ] (ع اِ) وزراء. ج ِ وزیر. وزیران و دستوران . (ناظم الاطباء) : آن وزیری که چون دگر وزرا وزرورزی نکرد در یک باب . سوزنی . وزرای نوشیروان در مهمی از مصالح مملکت اندیشه همی کردند. (گلستان سعدی ). یکی از وزرای نیک محضر گفت . (گلستان سعدی ). وزرا ملک را امینانند کارفرمای دولت اینانند. اوحدی . رجوع به وزراء شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
وزیران